ผมจะเล่าให้ฟังก่อนนะครับ เรื่องนี้มันเกิดขึ้นเมื่อและจบลงไปเมื่อ 3 ปีที่แล้ว และมันก็เป็นคำถามในหัวผมมาตลอดว่าผมคิดถูกไหม ที่ตัดสินใจแบบนี้
เริ่มแรกผมคบกับแฟนมาได้ 6 ปี ซึ่งก็ไม่มีอะไรนะครับราบเรียบทุกอย่าง ก็รักกันดีแต่ก็ไม่ได้สวีตหรือหวือหวาอะไร คุยกันปกติ แล้วเรื่องมันเกิดขึ้นเพราะผมไปเจอ น้องคนๆนึงซึ่งเป็นเพื่อนของรุ่นน้องผมเอง ผมก็เออเฮ้ยน่ารักดี ก็เลยทำความรู้จักแต่ไม่ไดคิดอะไรก็คุยๆเล่นเหมือนพี่เหมือนน้อง ซึ่งตอนนั้นผมกับแฟนก็ยังไมมีปัญหาอะไรนะครับ ผกติเรียบร้อยเหมือนเดิม ผมก็ยังคุยกับรุ่นน้องคนนั้นผ่านเฟสผ่านไลน์ ปกติแต่พอเวลาผ่านไป ผมเริ่มควบคุมความรู้สึกไม่ได้ เริ่มถลำลึก เริ่มจะเกินน้องนุ่งแล้ว และน้องที่ผมคุยด้วยเขาก็รู้สึกกับผมเกินพี่ แต่ผมก็ไม่แสดงออกอะไรนะครับไม่มีใครรู้ เพื่อนสนิท ครอบครัวผม ไม่มีใครรู้เลย และก็คุยแบบนั้นมาอีกพักใหญ่ สุดท้ายก็เตลิดเปิดเปิงไปไกลครับ เรียกว่าคบกันได้เลยแหละ พาไปนั่น พาไปนี่ อยู่ด้วยกันบ่อยๆ ช่วงนี้แหละครับที่แฟนผมสงสัย ว่าผมเปลี่ยนไป เอ้อลืมบอก ผมกับแฟนทำงานกันคนละที่นะครับยังไม่ได้แต่งงานก็เลยเดือนนึงเจอกัน 2-3ครั้ง หลังจากที่ผมถลำลึกไป ผมต้องการที่จะเลิกกับแฟนผมครับ ผมพยายามทำทุกทางให้แฟนผมเกลียดไม่ว่าจะไม่รับโทรศัพท์ บล๊อกเฟส และอะไรอีกหลายๆอย่าง (มานั่งนึกตอนนี้ผมก็เลวใช้ได้เลย) และผมก็บอกน้องคนที่ผมคุยด้วยว่าผมจะเลิกกับแฟนผมแน่ๆ ไม่ต้องห่วง ซึ่งน้องเขาก็รู้อยู่แล้วว่าผมมีแฟนแต่เขาเชื่อผมที่ว่าผมจะเลิกกับแฟนแล้วมาคบกับเขา ซึ่งตอนนั้นยอมรับว่าผมจะเลิกจริงๆ คือแบบว่าใจมันมาทางคนใหม่หมดเลย เพราะอะไรหลายๆอย่างเข้ากับได้ดีทั้งไลฟ์สไตล์รสนิยม และอีกหลายๆอย่าง ซึ่งช่วงที่แฟนผมรู้คือช่วงนี้แฟนผมเขาก็เริ่มจะโจมตีทางฝั่งน้องเขาเช่น โพสต์ด่าน้องเขาอะไรแบบนี้เป็นต้นแต่ก็ไม่ได้ ไปทำอะไร ระหว่างช่วงนี้เองแฟนผม เขาก็คุยกับผมตลอดขอร้องไม่ให้ผมไป พยายามทุกทาง เขายอมเปลี่ยนตัวเองอะไรที่ผมไม่ชอบเขาเปลี่ยนใหม่หมดจากหน้ามือเป็นหลังมือ ซึ่งผมก็ไม่คิดว่าเขาก็ทำได้ ระหว่างเหตุการณ์นี้ มันก็ชุลมุนกันอยู่ 3 คน ผม แฟนผม น้องเขาอีกคน เหตุการณ์ก็จะวนอยู่ ประมาณว่า ผมหนี แฟนผมไล่ตาม และก็ขอโทษ ออ้อนวอนผม ส่วนน้องเขาก็ยังคงมีความหวังจากผมว่าผมจะเลิกกับแฟนได้จริงๆแล้วมาคบกับเขาต่อ เหตุการ์นี้กินระยะเวลานานพอสมควรครับ วนไปวนมาแบบนี้ ช่วงนั้นผมเสียหมดเลยการงาน สมองคิดอะไรไม่ออกเลย คือตอนนี้เพื่อนๆคนสนิทผมและครอบครัวผมเขารู้เรื่องนี้แล้วแต่ยังไม่มีใครมายุ่งกับผมเพราะเขาให้ผมตัดสินใจเอง จนมีเพื่อนผมและครอบครัวก็มาบอกให้ชั่งใจดีๆนะคิดดีๆแต่เขาไม่ช่วยเลือกให้เราตัดสินเอง และมันมาถึงจุดสุดท้าย ตอนที่จบเรื่องคือ แฟนผมเขามาบอกเลิกผม เขาบอกเขายอมแล้ว เขาขอบคุณผมที่เป็นคนดีมาตลอด และก็ให้อภัยผม แล้วแบบตอนนั้นคือผมรู้จริงๆแล้วว่าแฟนผมไปแน่เพราะคบกันมานานผ่านอะไรมาหลายอย่าง ผมรู้ว่าเขาเอาจริง ผมเองกลับเป็นคนที่รับไม่ได้ทั้งที่ผมต้องการคำนี้จากแฟนผมตลอดมา ผมเลยขอร้องให้โอกาศอีกรอบ ผมก็เลยตัดสินใจแน่วแน่ ไปเคลียกับน้องเขาว่าคงต้องจบ เพราะว่าสถาณการณ์ทุกอย่างมันแย่ลงเรื่อยๆ ซึ่งก็เป็นไปตามคาดน้องเขาเสียใจมากและคงจะเกลียดผมมาก แต่ก็ดีให้เขาไปเจอคนดีๆ ที่น่าจะทำให้เขามีความสุขได้ ผมก็เลยต้องจบเรื่องนี้และกลับมาคบกับแฟนเหมือนเดิม ซึ่งหลายๆคนที่ได้รู้เรื่องนี้ต่างก็บอกว่าผมเลือกทางได้ดีที่สุด ก่อนที่ผมตัดสินใจว่าจะเลือกทางไหน ผมลองชั่งน้ำหนักกับคนที่เพิ่งคุยกัน กับคนที่คบมามากกว่า 5ปี มันรู้นิสัยใจคอผ่านอะไรมาด้วยกันทั้งดีและไม่ดี มันไม่ต้องพูดอะไรบางทีก็เข้าใจ เขาจะคอยดูแลผมเวลามาหาทั้งทำกับข้าวเก็บนั่นนี่ทำความสะอาดทุกอย่าง แต่กับคนใหม่ทุกๆอย่างมันอาจจะดีแต่วันข้างหน้าก็ไม่รู้เหมือนกัน ถามว่าคนใหม่รักไหม ผมก็คงตอบว่ารัก ถามว่าคนเก่ารักไหมมันคงรักและผูกพัน จากเรื่องนี้ที่ผมผ่านมา มันทำให้ผมคิดว่าบางทีการคบไปนานๆแล้วอยู่ด้วยกันบางทีอาจมองข้ามอะไรหลายๆอย่างไปทำให้เลิกกันโดยมีปัญหาอื่นเข้ามา แม้เรื่องนี้จะผ่านมากว่า 3 ปีและผมเพิ่งมีเวลามาพิมพ์เพราะอยากให้ใครที่เจอเหตุการณ์ คล้ายๆผม ผมว่าต้องมีไม่มากก็น้อย ได้ลองคิดทบทวนอะไรดีๆว่าจะเลือกอย่างไรก่อนที่มันจะสายไป สุดท้ายนี้ผมขอถามหน่อยว่า ผมทำถูกไหม? ถูกใจหรือถูกต้อง
ผมทำแบบนี้ถูกไหมกับความรักของผม?เผื่อใครเจอแบบผมจะได้เป็ฯแนวทางในการคิด.
เริ่มแรกผมคบกับแฟนมาได้ 6 ปี ซึ่งก็ไม่มีอะไรนะครับราบเรียบทุกอย่าง ก็รักกันดีแต่ก็ไม่ได้สวีตหรือหวือหวาอะไร คุยกันปกติ แล้วเรื่องมันเกิดขึ้นเพราะผมไปเจอ น้องคนๆนึงซึ่งเป็นเพื่อนของรุ่นน้องผมเอง ผมก็เออเฮ้ยน่ารักดี ก็เลยทำความรู้จักแต่ไม่ไดคิดอะไรก็คุยๆเล่นเหมือนพี่เหมือนน้อง ซึ่งตอนนั้นผมกับแฟนก็ยังไมมีปัญหาอะไรนะครับ ผกติเรียบร้อยเหมือนเดิม ผมก็ยังคุยกับรุ่นน้องคนนั้นผ่านเฟสผ่านไลน์ ปกติแต่พอเวลาผ่านไป ผมเริ่มควบคุมความรู้สึกไม่ได้ เริ่มถลำลึก เริ่มจะเกินน้องนุ่งแล้ว และน้องที่ผมคุยด้วยเขาก็รู้สึกกับผมเกินพี่ แต่ผมก็ไม่แสดงออกอะไรนะครับไม่มีใครรู้ เพื่อนสนิท ครอบครัวผม ไม่มีใครรู้เลย และก็คุยแบบนั้นมาอีกพักใหญ่ สุดท้ายก็เตลิดเปิดเปิงไปไกลครับ เรียกว่าคบกันได้เลยแหละ พาไปนั่น พาไปนี่ อยู่ด้วยกันบ่อยๆ ช่วงนี้แหละครับที่แฟนผมสงสัย ว่าผมเปลี่ยนไป เอ้อลืมบอก ผมกับแฟนทำงานกันคนละที่นะครับยังไม่ได้แต่งงานก็เลยเดือนนึงเจอกัน 2-3ครั้ง หลังจากที่ผมถลำลึกไป ผมต้องการที่จะเลิกกับแฟนผมครับ ผมพยายามทำทุกทางให้แฟนผมเกลียดไม่ว่าจะไม่รับโทรศัพท์ บล๊อกเฟส และอะไรอีกหลายๆอย่าง (มานั่งนึกตอนนี้ผมก็เลวใช้ได้เลย) และผมก็บอกน้องคนที่ผมคุยด้วยว่าผมจะเลิกกับแฟนผมแน่ๆ ไม่ต้องห่วง ซึ่งน้องเขาก็รู้อยู่แล้วว่าผมมีแฟนแต่เขาเชื่อผมที่ว่าผมจะเลิกกับแฟนแล้วมาคบกับเขา ซึ่งตอนนั้นยอมรับว่าผมจะเลิกจริงๆ คือแบบว่าใจมันมาทางคนใหม่หมดเลย เพราะอะไรหลายๆอย่างเข้ากับได้ดีทั้งไลฟ์สไตล์รสนิยม และอีกหลายๆอย่าง ซึ่งช่วงที่แฟนผมรู้คือช่วงนี้แฟนผมเขาก็เริ่มจะโจมตีทางฝั่งน้องเขาเช่น โพสต์ด่าน้องเขาอะไรแบบนี้เป็นต้นแต่ก็ไม่ได้ ไปทำอะไร ระหว่างช่วงนี้เองแฟนผม เขาก็คุยกับผมตลอดขอร้องไม่ให้ผมไป พยายามทุกทาง เขายอมเปลี่ยนตัวเองอะไรที่ผมไม่ชอบเขาเปลี่ยนใหม่หมดจากหน้ามือเป็นหลังมือ ซึ่งผมก็ไม่คิดว่าเขาก็ทำได้ ระหว่างเหตุการณ์นี้ มันก็ชุลมุนกันอยู่ 3 คน ผม แฟนผม น้องเขาอีกคน เหตุการณ์ก็จะวนอยู่ ประมาณว่า ผมหนี แฟนผมไล่ตาม และก็ขอโทษ ออ้อนวอนผม ส่วนน้องเขาก็ยังคงมีความหวังจากผมว่าผมจะเลิกกับแฟนได้จริงๆแล้วมาคบกับเขาต่อ เหตุการ์นี้กินระยะเวลานานพอสมควรครับ วนไปวนมาแบบนี้ ช่วงนั้นผมเสียหมดเลยการงาน สมองคิดอะไรไม่ออกเลย คือตอนนี้เพื่อนๆคนสนิทผมและครอบครัวผมเขารู้เรื่องนี้แล้วแต่ยังไม่มีใครมายุ่งกับผมเพราะเขาให้ผมตัดสินใจเอง จนมีเพื่อนผมและครอบครัวก็มาบอกให้ชั่งใจดีๆนะคิดดีๆแต่เขาไม่ช่วยเลือกให้เราตัดสินเอง และมันมาถึงจุดสุดท้าย ตอนที่จบเรื่องคือ แฟนผมเขามาบอกเลิกผม เขาบอกเขายอมแล้ว เขาขอบคุณผมที่เป็นคนดีมาตลอด และก็ให้อภัยผม แล้วแบบตอนนั้นคือผมรู้จริงๆแล้วว่าแฟนผมไปแน่เพราะคบกันมานานผ่านอะไรมาหลายอย่าง ผมรู้ว่าเขาเอาจริง ผมเองกลับเป็นคนที่รับไม่ได้ทั้งที่ผมต้องการคำนี้จากแฟนผมตลอดมา ผมเลยขอร้องให้โอกาศอีกรอบ ผมก็เลยตัดสินใจแน่วแน่ ไปเคลียกับน้องเขาว่าคงต้องจบ เพราะว่าสถาณการณ์ทุกอย่างมันแย่ลงเรื่อยๆ ซึ่งก็เป็นไปตามคาดน้องเขาเสียใจมากและคงจะเกลียดผมมาก แต่ก็ดีให้เขาไปเจอคนดีๆ ที่น่าจะทำให้เขามีความสุขได้ ผมก็เลยต้องจบเรื่องนี้และกลับมาคบกับแฟนเหมือนเดิม ซึ่งหลายๆคนที่ได้รู้เรื่องนี้ต่างก็บอกว่าผมเลือกทางได้ดีที่สุด ก่อนที่ผมตัดสินใจว่าจะเลือกทางไหน ผมลองชั่งน้ำหนักกับคนที่เพิ่งคุยกัน กับคนที่คบมามากกว่า 5ปี มันรู้นิสัยใจคอผ่านอะไรมาด้วยกันทั้งดีและไม่ดี มันไม่ต้องพูดอะไรบางทีก็เข้าใจ เขาจะคอยดูแลผมเวลามาหาทั้งทำกับข้าวเก็บนั่นนี่ทำความสะอาดทุกอย่าง แต่กับคนใหม่ทุกๆอย่างมันอาจจะดีแต่วันข้างหน้าก็ไม่รู้เหมือนกัน ถามว่าคนใหม่รักไหม ผมก็คงตอบว่ารัก ถามว่าคนเก่ารักไหมมันคงรักและผูกพัน จากเรื่องนี้ที่ผมผ่านมา มันทำให้ผมคิดว่าบางทีการคบไปนานๆแล้วอยู่ด้วยกันบางทีอาจมองข้ามอะไรหลายๆอย่างไปทำให้เลิกกันโดยมีปัญหาอื่นเข้ามา แม้เรื่องนี้จะผ่านมากว่า 3 ปีและผมเพิ่งมีเวลามาพิมพ์เพราะอยากให้ใครที่เจอเหตุการณ์ คล้ายๆผม ผมว่าต้องมีไม่มากก็น้อย ได้ลองคิดทบทวนอะไรดีๆว่าจะเลือกอย่างไรก่อนที่มันจะสายไป สุดท้ายนี้ผมขอถามหน่อยว่า ผมทำถูกไหม? ถูกใจหรือถูกต้อง